Monday, April 20, 2009

ನಾನದನ್ನು ನೋಡಬಾರದಿತ್ತು...ನೋಡಿಬಿಟ್ಟೆ..!!

ನಾನದನ್ನು ನೋಡಬಾರದಿತ್ತು....ನೋಡಿಬಿಟ್ಟೆ.!! ಕಣ್ಣಿಗಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ [10x50DPS I] ಒಲಂಪಸ್ ಬೈನಕ್ಯೂಲರ್‌ನಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರ ರೊಮ್ಯಾನ್ಸ್ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿದ್ದವು. ಅವೇ ಕಳ್ಳಿಪೀರ ಜೋಡಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು. ನಾನು ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಮರೆತು ಅವೆರಡನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವು ಅರಿವಿಲ್ಲದೇ ತಮ್ಮ ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದವು.

ಬಾಯಲ್ಲಿರುವ ನೊಣವನ್ನು ಗಿಫ್ಟ್ ಕೊಟ್ಟು ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಲೆ!!


ಬಹುಶಃ ಇಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಗೂಡಿರಬೇಕು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವು ಅತ್ತಿತ್ತ ಹಾರಾಡಿದವು. ನಾನು ಬೇಕಂತಲೇ ನನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹರಿಸಿದೆ... ಅವು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ನೋಡಿ ನಾನು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ..ಬೇಲಿಯಾಚೆಗಿದ್ದ ನೆಲಮಟ್ಟದಿಂದ ಒಂದು ಆಡಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ತೂತು ಕೊರೆದು ಮಾಡಿದ್ದ ಗೂಡಿಗೆ ರಾಕೆಟಿನಂತೆ ಗಂಡು ಹಕ್ಕಿ ನುಗ್ಗಿತ್ತು. ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ...ಹೆಣ್ಣು ಕೂಡ ಹೋಯಿತು. ಒಳಗೆ ಇನ್ನೇನು ಸರಸ ಸಲ್ಲಾಪ ನಡೆದಿದೆಯೋ ನಮಗ್ಯಾಕೆ "ಮಾಡಿದವರ ಪಾಪ ನೋಡಿದವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ" ಅಂದುಕೊಂಡು ಗೂಡನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ವಾಪಸು ಬಂದುಬಿಟ್ಟೆ.


ಹಕ್ಕಿಗೂಡು ಒಂದು...ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾಗಿ ಒಳಗೇನು ನಡೆದಿದೆಯೋ...!!


ನಂತರ ಪ್ರತಿವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಿ ಅವುಗಳ ಚಲನವಲನವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ೩೫ ನೇ ದಿನ ಹೆಣ್ಣು ಕಳ್ಳಿಪೀರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಹುಳುವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಗೂಡಿನ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಸಣ್ಣ ಕಡ್ಡಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಗಂಡು ಮರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿತ್ತು. ನಾನು ಬೈನಾಕ್ಯೂಲರ್‌ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಆ ಮೂರು ತಾಸಿನಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಹಕ್ಕಿ ಮಾತ್ರ ಆಹಾರವನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುತಂದು ಗೂಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಬರುತ್ತಿತ್ತು.

ಆಹಾರ ಬೇಟೆಗೆ ಈಗ ಹಾರಬೇಕು...!!


ಈ ಗಂಡು ಹಕ್ಕಿಗೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಅರಿವಿಲ್ಲವೇ ? ಒಂದು ಮನೆ, ಮಕ್ಕಳು ಸಂಸಾರ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ದುಡಿಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯೂ ಈ ಗಂಡು ಹಕ್ಕಿಗೆ ಬೇಡವೇ ಎಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಖೇದವಾಯಿತು.

ನಿಮ್ಮ ವಿಮಾನಗಳಿಗೆ ನನ್ನಂತೆ ಲ್ಯಾಂಡ್ ಆಗಲಿಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾ..!!


ಸರಿಯಾಗಿ ೪೦ನೇ ದಿನಕ್ಕೆ ನಾನು ನನ್ನ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣದ ಪರಿಕರಗಳಾದ ಕ್ಯಾಮೆರಾ, ಲೆನ್ಸ್, ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್, ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಹಾರ,ನೀರು ಇನ್ನಿತರ ಪರಿಕರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಿದ್ದನಾಗಿಹೋಗಿದ್ದೆ.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅತ್ತ ಇತ್ತ ನೋಡಬೇಕು....ನಂತರ ಗೂಡಿಗೆ ಹೋಗೋಣ...


ಅಲ್ಲೇ ಪೊದೆಯ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾವನ್ನು ಅಣಿಗೊಳಿಸಿ ರಿಮೋಟ್ ಕೇಬಲ್ ಎಳೆದು ದೂರದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಮರಿಗಳು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಹೆಣ್ಣು ಹಕ್ಕಿ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಹುಳುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡ್ಡಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅತ್ತ ಇತ್ತ ನೋಡಿ ಗೂಡಿಗೆ ಹಾರಿ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಗುಟುಕು ಕೊಟ್ಟು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ನನ್ನನ್ನೂ ನೋಡಿಯೇ ತಾನೇ ನಿಮ್ಮ ಸುಕೋಯ್..ಮೀರಜ್ ಹಾರೋದು ಕಲಿತದ್ದು....!!



ಆರನೇ ದಿನ ನನ್ನ ಸಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ತಲೆಕೆಳಗಾಯಿತು. ಎಂದಿನಂತೆ ಹೆಣ್ಣು ಕಳ್ಳಿಪೀರ ಒಂದು ಏರೋಪ್ಲೇನ್ ಚಿಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದಿತ್ತು. ನಾನು ಅದನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅದೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದಾದ ಹುಳುವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಗಂಡು ಕಳ್ಳಿಪೀರ ತನ್ನ ಶ್ರೀಮತಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕಡ್ಡಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿತು.

ಗಂಡು ಹಕ್ಕಿಯ ಬಾಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಚಿಟ್ಟೆ....


ನನಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಖುಷಿ, ಗಲಿಬಿಲಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಆಗಿ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸುವುದು ಮರೆತೇ ಹೋಯಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಇದುವರೆಗೆ ಗಂಡು ಕಳ್ಳೀಪೀರವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಹೀಯಾಳಿಸಿ, ಅದರ ಸೋಮಾರಿತನವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದ್ದೆನಲ್ಲಾ....ಮರಿಗಳು ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಗಂಡಿಗೆ ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅರಿತಿದ್ದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ಇದೆಲ್ಲಾ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಎರಡು ಒಂದರ ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಗೂಡಿಗೆ ಹಾರಿ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರಕೊಟ್ಟು ಹೊರ ಹಾರಿಹೋಗಿದ್ದವು. ಆರೆರೆ...... ಎಂಥ ಒಳ್ಳೇ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಲು ಮರೆತನಲ್ಲಾ.. ಈ ರೀತಿ ಬೇರೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಹೀಗೆ ತಾನೆ ಆಗುವುದು ಅಂತ ಸಂಕಟವಾಗಿ ಇನ್ನಾದರೂ ಅಂಥ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಥ ಕ್ಷಣ ಸಿಗುವುದೋ ಅಂತ ಕಾಯತೊಡಗಿದೆ..

ನಾನು ಇಳಿಯುವಾಗ ನನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಅಂದ ನೋಡು....

ಹದಿಮೂರನೇ ದಿನ ಮತ್ತೆ ದಂಪತಿಗಳಿಬ್ಬರೂ ದೊಡ್ಡ ಮಿಡತೆ ಮತ್ತು ಚಿಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತ ದೃಶ್ಯ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ಸೆರೆಯಾಯಿತು. ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು, ಹುಳುಗಳು, ದುಂಬಿಗಳು, ಡ್ರ್ಯಾಗನ್ ಪ್ಲೈಗಳು, ಗೆದ್ದಲು ಹುಳುಗಳು....ಹಿಡಿದು ತರುತ್ತಿದ್ದವು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಾನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದ ಮಡಿವಾಳ ಹಕ್ಕಿ, ಚಿಟ್ಟು ಮಡಿವಾಳ ಹಕ್ಕಿ, ಬೇಲಿ ಚಟುಕಗಳಂತೆ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಹಣ್ಣು ಇನ್ನಿತರ ಸಸ್ಯಹಾರವನ್ನು ಇವು ತರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ಪಕ್ಕಾ ವಿದೇಶಿ ಆಹಾರಪದ್ದತಿಯನ್ನು[ನಾನ್‌ವೆಜ್]ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿವೆಯಲ್ಲ...ಅನ್ನಿಸಿದರೂ ಬೇರೆಯವರ ಸಮಾಚಾರ ನಮಗೇಕೆ ಅಂದುಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನೆ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸತೊಡಗಿದೆ.

ಕೂಡಿ ಬಾಳಿದರೆ ಸ್ವರ್ಗ ಸುಖ....ನನಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗ ಕೊಡೆ...!!



ಅವು ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಹುಳುಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುವ ಪರಿ, ಉಲ್ಟಾ ಲಾಗ ಹಾಕುವುದು, ಲಗಾಟಿ ಹೊಡೆಯುವುದು, ಕೆಳಮುಖ ಹಾರುವುದು, ಇಳಿಯುವಾಗ ಮತ್ತು ಹಾರುವಾಗ ದೇಹದ ಮುಂಭಾಗ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಮಾಡುವುದು, ತಲೆಕೆಳಕಾಗಿ ಹಾರುತ್ತಾ ತಕ್ಷಣವೇ ತಿರುವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗುವುದು, ರೆಕ್ಕೆ ಕದಲಿಸದೇ ನೇರವಾಗಿ ಗೂಡಿಗೆ ಗುರಿತಪ್ಪದೆ ಹೋಗುವಲ್ಲಿನ ನಿಖರತೆ, ಚಾಕಚಕ್ಯತೆಗಳೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಯುದ್ದವಿಮಾನಗಳಾದ ಜಾಗ್ವಾರ್, ಸುಖೋಯ್, ಮೀರಜ್, ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿತ್ತು.

ನಾನು ನೀನು ಜೋಡಿ...ಈ ಜೀವನ ಎತ್ತಿನ ಗಾಡಿ....!!

ಈ ಮದ್ಯ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆ ನಡೆಯಿತು. ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಆಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಚಾಟರಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಈ ಕಳ್ಳೀ ಪೀರ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಗುರಿಯಿಟ್ಟಿದ್ದ. ನಾನು ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ "ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ" ಅಂದೆ. ಅದಕ್ಕವನು "ಸುಮ್ಮನೆ " ಅಂದ. ತಕ್ಷಣ ಅವನದೊಂದು ಫೋಟೊ ತೆಗೆದು ನೋಡಿಲ್ಲಿ "ನೀನು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸಾಯಿಸುತ್ತೀಯಾ ಅಂತ ಹೇಳಿ ನಿನ್ನ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖ ಪೋಲಿಸರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಜೈಲಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ ಗೊತ್ತಾ.. ನಿನ್ನಂತೆ ಅವುಗಳಿಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವ ಆಸೆಯಿರುತ್ತೆ...ಅಲ್ವಾ..."ಅಂತ ಬುದ್ದಿ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದ್ದಾಯಿತು.


ಈ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ದಿನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅವತ್ತು ಹೇಮಾಶ್ರಿಯೂ ಬಂದಿದ್ದಳು.., ಬೈನಾಕ್ಯೂಲರನಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಆಟ ಪಾಠಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಯೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ಬೆರಗಾಗಿದ್ದಳು...

ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ರೋಮ್ಯಾನ್ಸ್‌ನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಕಳ್ಳಿಪೀರ ಸಂಸಾರ ಕತೆ., ಈಗ ಮರಿಗಳು ದೊಡ್ಡವಾಗಿ ಗೂಡಿನಿಂದ ಹಾರಿಹೋಗುವಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿದಿತ್ತು.

[ಈ ಮೊದಲು ಇದೇ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ blue tailed green bee eater ಪಕ್ಷಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ದಿನಚರಿಯನ್ನು "ಪಕ್ಷಿ ಲೇಕದ ಸಂದೇಶ" http://chaayakannadi.blogspot.com/2008/09/blog-post_20.html ಅನ್ನುವ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ-ಲೇಖನವನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದ್ದು ಮೈಸೂರಿನ ನಗುವನಹಳ್ಳಿ ಎಂಬ ಊರಿನಲ್ಲಿ....ಅದೇ ಜಾತಿಯ ಈ " Small green bee eater" ಹಕ್ಕಿಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದ್ದು..ಹೆಸರಘಟ್ಟದ ಸಮೀಪ..ಇವು ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದ್ದು ಬಾಲ ನೀಲಬಣ್ಣವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ..]

ವಿಶೇಷ ಸೂಚನೆ:

ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆಳೆಯರೆ....

ಕಳೆದೊಂದು ವಾರದಿಂದ ಈ ತಿಂಗಳ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಮದುವೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುವ ಅಲ್ಲಲ್ಲ .. ಮದುವೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ...[ನಾವು ಬದುಕಬೇಕಲ್ಲಾ ಸ್ವಾಮಿ] ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡಲು ಸಮಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ....ಮುಗಿದ ಕೂಡಲೇ ಎಲ್ಲರ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಹಂಬಲವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಸಹಕರಿಸಿ...ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಮದುವೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಫೋಟೊ ಮತ್ತು ವಿಡಿಯೋಗ್ರಫಿ ಗೆಳೆಯರ ಕಥೆ...ವ್ಯಥೆ....ಹಾಸ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.....ಧನ್ಯವಾದಗಳು..

ಚಿತ್ರ-ಲೇಖನ.
ಶಿವು.ಕೆ ARPS.

Friday, April 17, 2009

ಕಸ್ತೂರಿ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸುವರ್ಣ ಸಂದರ್ಶನ.

ಅತ್ಮೀಯ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆಳೆಯರೆ,

ನನ್ನ ಛಾಯಾಕನ್ನಡಿ ಬ್ಲಾಗಿನ "ಭೂಪಟಗಳ ಚಿತ್ರ-ಲೇಖನ" ವಿಚಾರವಾಗಿ "ಕಸ್ತೂರಿ ಕನ್ನಡ" ಛಾನಲ್ಲಿನವರು ನಡೆಸಿದ ಸಂದರ್ಶನ ದಿನಾಂಕ [ 25-3-2009] ರಂದು ಪ್ರಸಾರವಾಯಿತು. ಇದರ ವಿಡಿಯೋ ತುಣುಕುಗಳು......

ಹಾಗೂ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಲಂಡನ್ನಿನ ರಾಯಲ್ ಫೋಟೊಗ್ರಫಿ ಸೊಸೈಟಿಯಿಂದ ಅದರ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಗೌರವ[ARPS Distinction] ನನಗೆ ಮತ್ತು ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ್‌ಗೆ ದೊರಕಿರುವ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ "ಸುವರ್ಣ ನ್ಯೂಸ್" ಚಾನಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ದಿನಾಂಕ[10-4-2009]ರಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿದ್ದರು. ಅದರ ವಿಡಿಯೋ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತೇವೆ...

ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ಅಥವ ಡೌನ್ ಲೋಡ್ ಮಾಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ....


Part 1 - http://video.google.com/videoplay?docid=3023628538498416913

Part 2 - http://video.google.com/videoplay?docid=6131706322515531053

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಶಿವು.ಕೆ ARPS.

Sunday, April 12, 2009

ನನ್ ಹಿಂಬದಿ ಕಣ್ಣು ಒಡೆದೊಯ್ತು....ಅಮೇಲೆ...ಏನೇನಾಯ್ತು...?

ಅಯ್ಯೋ..ನನ್ನ ಬಲ ಹಿಂಬದಿ ಕಣ್ಣು ಹೋಯ್ತಲ್ಲ.......



ನನ್ನ ಟೂವೀಲರ್ ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ನಾನು ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ತಲೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲ ನನ್ನ ತಲೆಯೊಳಗಿನ ಅಲೋಚನೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಊರೂರು ಸುತ್ತಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಿ.ಎಂ.ಟಿ.ಸಿ ಬಸ್ಸಿತ್ತು. ಅದರ ಮುಂದೆ ಈ ವರ್ಷ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸೇತುವೆ ಅಂತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದ ಕೆ.ಅರ್.ಪುರಂ ತೂಗು ಸೇತುವೆಯ ರಸ್ತೆ ಇತ್ತು.


ಕೆ.ಅರ್. ಪುರಂನಲ್ಲಿರುವ ಅಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವನು ಆ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಹಿಂಬಾಗದಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಬಂದಿದ್ದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಉದ್ದೇಶ ಮುಂದಿರುವ ಬಸ್ಸನ್ನು ಹತ್ತುವುದು. ಹಿಂದಿನಿಂದ ಜೋರಾಗಿ ಓಡಿಬಂದವನು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ. ಹಾದುಹೋಗುವಾಗ ಅವನ ವೇಗಕ್ಕೆ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಕಾಲೇಜ್ ಬ್ಯಾಗ್ ನನ್ನ ಸ್ಕೂಟಿಯ ಬಲಗಡೆಯ ಮಿರರಿಗೆ ತಗುಲಿ "ಪಟ್" ಅಂತ ಶಬ್ದವಾಯಿತು. ಏನಾಯಿತು ಅಂತ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಮಿರರ್ ಕಳಚಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಒಡೆದು ಹೋಗಿತ್ತು. ಅವನು ಅದೇ ವೇಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮುಂದಿದ್ದ ಬಿ.ಎಮ್.ಟಿ.ಸಿ. ಬಸ್ಸನ್ನು ಹತ್ತಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ.

ನನಗೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ಮಿರರ್ ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ,. "ಹೇ...ನಿಂತುಕೊಳ್ಳೋ...ನಿನಗೆ ಕಣ್ಣು ಕಾಣೋಲ್ವ".....ಕೂಗಿದೆ...ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿತ್ತು.

ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಆಗಿಹೋಗಿತ್ತು. ಅಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ವಾಪಸ್ಸು ಬಂದೆ. ಅವತ್ತು ಏನು ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ.


ಮರುದಿನ ಮತ್ತೆ ಎಂದಿನಂತೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟಾಗ ಮೊದಲ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಿಗುವುದು ಶೇಷಾದ್ರಿಪುರಂನಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದೆ ಸುಂದರವಾದ ಹುಡುಗಿ ಆಕ್ಟೀವ್ ಹೋಂಡದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿದೆ....! ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದಾಳಲ್ಲ...ಕತ್ತನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ತಿರುಗಿಸಿದೆ....ಯಾಕೋ ಬೇಡವೆನಿಸಿತ್ತು. ಮೊದಲ ಸಲ ಆಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಆ ಹುಡುಗಿಗೂ ಏನು ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ....ಅದ್ರೆ ಈಗ ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿನೋಡಿದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇರಿಸುಮುರಿಸು ಉಂಟುಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಕಿರಿಕಿರಿ ಅಂತ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಆಸೆಪಡುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲಾ..!! ಈಗ ಬಲಗಡೆಯ ಮಿರರ್ ಇದ್ದಿದ್ದರೇ.... ಹೆಲ್ಮೆಟ್ಟಿನ ಕಪ್ಪುಗ್ಲಾಸನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಕತ್ತನ್ನು ತಿರುಗಿಸದೆ ಬಲಗಡೆಯ ಮಿರರ್ ಮುಖಾಂತರ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಗ್ರೀನ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಬೀಳುವವರೆಗೂ ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನೋಡಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ.


ಛೇ! ಎಂಥ ಕೆಲಸವಾಯಿತು. ನಿನ್ನೆಯವರೆಗೂ ಬಲಗಡೆಯ ಮಿರರ್ ಇತ್ತು... ಆ ಹುಡುಗ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕರೇ.....ಅವನ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕೋಪ ಬಂತು....ಆಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಗ್ರೀನ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಿತ್ತು. ನಾನು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆ.


ಮೊದಲು ಇದೇ ರೀತಿ ಎಷ್ಟೋ ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಗಡೆಯ ಮಿರರ್‌ನಿಂದ ನೋಡಿರುವ ಹುಡುಗಿಯರೆಷ್ಟು......ಲೆಕ್ಕಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ....ಈ ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕೂ ನನಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತೆ.


ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಿಂಭಾಗ ಇದೇ ರೀತಿ ಕಂಡ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಹಾಗೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ.....ಅದೇ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಬಲಗಡೆಯ ಮಿರರ್ [ಹುಡುಗಿಯ ಮುಖ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ] ಸ್ವಲ್ಪ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ತಿರುಗಿಸಿ ಸೆಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಮುಂದೆ ರಸ್ತೆಯ ಎಡಬದಿಯಲ್ಲೇ ಚಲಿಸುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಟೂವೀಲರ್‌ನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ಹುಡುಗಿ ರಸ್ತೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನಮಗೆ ಮಿರರ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವಂತೆ ನಿದಾನವಾಗಿ ಒಂದೇ ಅಳತೆಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಟೂವೀಲರ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾಗಬಹುದು..


ಹೆಲ್ಮಟ್ಟಿನ ಹಿಂದಿರುವ ಕಣ್ಣು ಮುಂದಿರುವ ರಸ್ತೆ, ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ಇರುವ ವಾಹನಗಳು, ಸಿಗ್ನಲ್, ಪೋಲಿಸ್ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೇ... ಮನಸೊಳಗಿನ ಕಣ್ಣು ನನ್ನ ಟೂ ವೀಲರ್‌ನ ಹಿಂಬದಿ ಕಣ್ಣಿನ[ಬಲಗಡೆಯ ಮಿರರ್] ಜೊತೆಸೇರಿ ಹೀಗೆ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸಬಹುದಿತ್ತು.


ಇದಿಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಬಸ್‌ಸ್ಟಾಂಡಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ರಸ್ತೆ ಪಕ್ಕ ಟೂವೀಲರ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ... ಹಿಂಬಾಗದಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಇದ್ದರಂತೂ...ಅಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಹತ್ತಾರು ಹುಡುಗಿಯರನು ಹೋಲ್‌ಸೇಲಾಗಿ ಈ ಮಿರರ್ ಸಹಾಯದಿಂದ ನೋಡಿ ಖುಷಿಪಡಬಹುದಿತ್ತು.
ಇಂಥ ಅನೇಕ ಮಜಗಳನ್ನು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಿಂಬದಿಯ ಕಣ್ಣಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅರೆರೆ......ಅಯ್ಯೋ ಇದೆಲ್ಲಾ ಸೀಕ್ರೇಟನ್ನು ನಿಮ್ಮತ್ರ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟೆನಲ್ಲ.....ಇದು ಯಾವುದು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾರ್ರೀ......ದಯವಿಟ್ಟು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಬೇಡ್ರೀ......


ಸರಿ ಇವೆಲ್ಲಾ ತಮಾಷೆಯ ವಿಚಾರಗಳಾಯ್ತಲ್ಲ.......ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಟ್ರ್‍ಆಫಿಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಜಂಪ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿರೇ......ಅಥವ ಹಾಗೇ ಸಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೇ.....ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಪೋಲಿಸ್ ಗಮನಿಸಿದನಾ....ಗಮನಿಸಿದರೂ ಏನಾದರೂ ನೋಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನಾ.....ಆಗ ನಾವೇನು ಮಾಡಬೇಕು....ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬಹುದು.

ಹತ್ತಾರು ವರ್ಷ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗಿದ್ದರೂ ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಕೊಡದೆ ಕಡೆಗಾಣಿಸುವ ನಾವು ಅವು ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಇಲ್ಲವಾದಾಗ ಆಗುವ ತೊಂದರೆ...ಅಲ್ಲಲ್ಲ ತಪ್ಪಿಹೋದ ಅನಂದಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವುಗಳ ಮಹತ್ವ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ ಅಲ್ವೇ...


ಸರಿ ಅದು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೇ ಏನಾಯ್ತು...ನಷ್ಟವೇನಾಗುತ್ತೇ.....ನೋಡೇ ಬಿಡುವ ಅಂತ ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಹಾಗೇ ಓಡಾಡಿದೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೇಳ್ತೀನಿ......ನನಗೆ ರಸ್ತೆಗಳು ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿಗಳೇನೋ ಅನ್ನಿಸತೊಡಗಿದವು. ಚಿಕ್ಕರಸ್ತೆಗಳಾದರೂ ಮಿಗಿಯದ ರಸ್ತೆಗಳಂತೆ ಕಾಡತೊಡಗಿದವು. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಕತ್ತು ತಿರುಗಿಸಿ ನೋಡಲಾಗದೆ[ಟೂ ವೀಲರ್ ಓಡಿಸುವಾಗ ಹಾಗೆ ನೋಡಲುಬಾರದು] ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗದೇ ಅನೇಕರಿಂದ ಬೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.


ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ ಮೇಲು ನೀವು ಕೇಳಬಹುದು. "ಅಯ್ಯೋ ಎಡಬದಿಯ ಹಿಂಬದಿಯ ಕಣ್ಣು ಇತ್ತಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ ಅಂತ" ನಿಮಗನ್ನಿಸಿದ್ದು ಸರಿ....ನಾನು ಹಾಗೆ ಅಂದುಕೊಂಡು ಆ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲೆತ್ನಿಸಿದೆ........


ಆಗಲಿಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ.....ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ವರ್ಕೌಟ್ ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ತುಂಬಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ...ಅದೇಕೋ ಏನೋ ಅದರಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿಯರು ಕಾಣೋದೆ ಇಲ್ಲ. ಕಂಡರೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣೋದಿಲ್ಲ.. ಮತ್ತೆ ವೇಗವನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಕಂತೂ ಆಗೋದೆ ಇಲ್ಲ. ರಸ್ತೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸದೆ ಒಮ್ಮೆ ಪೋಲೀಸಪ್ಪ ದಂಡವನ್ನು ವಸೂಲಿ ಮಾಡಿದ್ದ. ನಮ್ಮಜ್ಜಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಡಗೈ ಏನಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿ ಅನ್ನುವಂತೆ ಇಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಈ ಎಡ ಹಿಂಬದಿ ಕಣ್ಣು ತನ್ನ ಬೆಲೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಎಡ-ಅಥವ ಬಲ ತಿರುವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ನನ್ನ ಹಿಂಬದಿ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದೇ ಕತ್ತನ್ನು ಆಗಾಗ ತಿರುಗಿಸಿ....ಕತ್ತು ನೋವು ಬರತೊಡಗಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೇಲ್ಲಾ ತೊಂದರೆಯಾದರೆ ಮುಂದೆ ಏನೇನು ಆಗುವುದೋ ಅನ್ನುವ ಭಯಕ್ಕೆ ಮರುದಿನವೇ ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುವ ಬಲ ಹಿಂಬದಿಕಣ್ಣನ್ನು ಹಾಕಿಸಿದ್ದೆ.


ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಹಿಂಬದಿ ಕಣ್ಣನ್ನು ಹಾಕಿಸಿದ ಮೇಲೆ........ಮತ್ತದೇ ಖುಷಿ....


ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಲೇಖನ.
ಶಿವು.ಕೆ ARPS.

Saturday, April 4, 2009

ಹಿರಿಯಜ್ಜನಿಗೆ ಕತೆ ಹೇಳಿದ ಕರಿಬೇವು.

ಗೆಳೆಯರೆ, ನನ್ನ ಛಾಯಾಕನ್ನಡಿ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಐವತ್ತನೇ ಪೋಸ್ಟಿಂಗ್.
ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಐವತ್ತನೇ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ನೋಟ ನೆಟ್ಟಂತೆ ಲೆಕ್ಕ. ಮತ್ತೆ ಇಂದು ವಿಶ್ವ ಹಿರಿಯರ ದಿನ. ಅದಕ್ಕಾರಿ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಈ ಚಿತ್ರ ಲೇಖನ.


ಜಿಗುಪ್ಸೆಯಿಂದ ಭಾರವಾದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನಿಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ತರಗಲೆಗಳು ಸದ್ದು ಮಾಡದೇ ಅವನ ನೋವಿಗೆ ಸಹಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆತ ಹಗುರಾಗಿ ಆ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರೂ ಮೈ ಮನಸೆಲ್ಲಾ ಭಾರವಾಗಿದೆ ಎನಿಸುತ್ತಿತು.

ವಯಸ್ಸು ೭೦ ದಾಟಿರಬಹುದು. ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಏನೋ ಸ್ಪರ್ಶವಾಯಿತು, ಮುಗ್ಧ ಮಗು ತನ್ನ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಆತನ ಕೆನ್ನೆಯನ್ನು ಸೋಕಿದಷ್ಟು ನುಣುಪಾಗಿ.ಆತನ ದೃಷ್ಟಿ ತನ್ನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ವಯಸ್ಸಾದ, ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಪುಡಿಯಾಗುವಷ್ಟು ಒಣಗಿದ ಕರಿಬೇವಿನ ಎಲೆ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಾಡಿ, ಮಕ್ಕಳು ಕಾಗದದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ ಮೇಲೆ ಎಸೆದಾಗ ಹಾರಿದ ಪೇಪರ್ ಪಾರಿವಾಳದ ಹಾಗೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಜೀಕಿ, ತೊಯ್ದಾಡಿ ನಿದಾನವಾಗಿ ಆತನ ತೊಡೆಯನ್ನಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.

ಆತ ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಕರಿಬೇವು ಮಾತಾಡಲಾರಂಬಿಸಿತು.

"ಗೆಳೆಯ ನನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದೀಯ?, ನೀನನಲ್ಲದೆ ಇನ್ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ನಿನಗೆ ನಾನು ನನಗೆ ನೀನು ಅಲ್ಲವೇ, ಸೆಳೆಯುತ್ತಿವೆಯೇ ಭಾರವಾದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಬದುಕಿನ ಕೊನೆಯ ಹಾದಿಗೆ, ಕೊರಗಿ ಕರಗುತ್ತಿವೆಯೇ ಅಂದಿನ ಭಾವ ತುಂಬಿದ ನೂರಾರು ಅನುಭವಗಳು........ ಗೆಳೆಯ ನೀ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ ನಾನೂ ಚಿಗುರಿದೆ, ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಬೆಳೆದೆ, ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನಲಿದೆ, ರವಿಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ ಜಿಗಿದು ಜೋಕಾಲಿಯಾಡಿದ್ದೆ. ಅತ್ತ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಂಕ್ರಮಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಮಗಮಿಸಿದ್ದೆ ನನ್ನಂತೆ".

ವೃದ್ದ ಎಲೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ...ಭಾವಪೂರ್ಣನಾಗಿದ್ದ..... ಆ ಹಣ್ಣೆಲೆ ಒಮ್ಮೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಿತು... ಮತ್ತೆ ಮಾತು ಮುಂದುವರಿಸಿತು......

"ತಳ್ಳೇಬಿಟ್ಟರಲ್ಲ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೆದ್ದಾರಿಯಿಂದ ಕಾಲುದಾರಿಗೆ ಸಮಾಜದ ಜೊತೆಗೂಡಿದ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು, ಊಟದ ಎಲೆಯಿಂದ ಎತ್ತಿ ಬಿಸಾಡಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು ನಿನ್ನಂತೆ. ಆದರೇನು ನಾನು ಕೊರಗಲಾರೆನು. ಮತ್ತೆ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ ನನ್ನ ಕಣಕಣಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಚಿಗುರುವ ಬೇರಿಗೆ ಮೂಲಸತುವಾಗುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ ನಿನಗೆ ಚಿಟಿಕೆಯಷ್ಟು ವಿಶ್ವಾಸ, ಒಂದಿಡಿ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಗುಟುಕಿನಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ. ಹೋಗಿಬರುತ್ತೇನೆ"

ಮತ್ತೆ ಗಾಳಿ ನಿದಾನವಾಗಿ ಬೀಸತೊಡಗಿತು. ವೃದ್ಧ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ಕರಿಬೇವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ಮಗುವಿನ ಕಿರುಬೆರಳು ಸೋಕಿದಷ್ಟು ನವಿರಾಗಿ. ಮನದೊಳಗೆಲ್ಲೋ ಮಗುವಾದ ಅನುಭವ. ಕಣ್ಣಂಚಿಗೆ ಇಳಿದ ಹನಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ನೆನಪು..... ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲದ ಆನಂದದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟ ಭಾವುಕತೆ.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಬೀಸಿತು. ತೊಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಕರಿಬೇವು ಹಾರಿಹೋಯಿತು ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದೆಡೆಗೆ, ಮರಳಿ ಮಣ್ಣಿನೆಡೆಗೆ, ಮಣ್ಣಿನ ಕಣದೊಳಗೆ ಸೇರಿ ಮೂಲಸತುವಾಗುವ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಕಡೆಗೆ.

ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಲೇಖನ.
ಶಿವು ಕೆ.

Monday, March 30, 2009

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೆ...ಇವು ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿ ಟೋಪಿಗಳು...!

ದಿನಾಂಕ ೩೦-೩-೨೦೦೯ ರ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಮೆಟ್ರೋನಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಅಗಲಗೊಳಿಸಲು, ಮತ್ತು ಮೆಟ್ರೋ ರೈಲಿಗಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಜೀವಾಳವಾಗಿದ್ದ ಸಾಲು ಮರಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕಿರುವ ಲೇಖನ ಓದಿದೆ. ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಕಾಪಾಡುತಿದ್ದ ಈ ಮರಗಳ ಮಾರಣಹೋಮದ ಚಿತ್ರಲೇಖನವನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದು " ಮಳೆಹನಿ" ಗೆಳೆಯ ಜೋಮನ್ ವರ್ಗೀಸ್. ಓದಿ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕತೆ ಹೇಗೋ ಏನೋ ಅನ್ನುವ ಚಿಂತೆಗೊಳಗಾದೆ.

ಇದೇ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದವನು ನನ್ನ ಫೋಟೋಗಳ ರಾಶಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ.. ಎಂದೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದ್ದ ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿ ಟೋಪಿಗಳು ಗಮನ ಸೆಳೆದವು. ಅವನ್ನು ವನಮಹೋತ್ಸವ ದಿನದಂದೂ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಹಾಕಲು ಎತ್ತಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಅದರೆ, ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಉರುಳುತ್ತಿರುವ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಯಾಕೋ ಇವತ್ತೇ ಹಾಕಬೇಕೆನಿಸಿತು.

ಈ ಟೋಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಲಾವೆಂಚ ಬೇರಿನಿಂದ ಮಾಡಿರುವಂತವು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಬಿದಿರು, ಸೆಣಬಿನಿಂದ ಮಾಡಿರುವಂತವು. ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಅಡಿಕೆ ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದಂತವು. ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿನ್ನವೆನಿಸಿ, ಆಕರ್ಷಣೀಯವೆನಿಸಿರುವಂತ ಕೆಲವು ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿ ಟೋಪಿ ಫೋಟೋಗಳು ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗೆ ಸೆರೆಸಿಕ್ಕಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸಿ.


ಆಹಾ ...ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಪಕ್ಕಾ ಸಾಂಪ್ರಧಾಯಿಕ ಆಡಿಕೆ ಟೋಪಿ. ಈ ಮುಗ್ದ ಪೋರನಂತೆಯೇ ಈ ಟೋಪಿಯೂ ಮುಗ್ದತೆ ಪ್ರತೀಕವಲ್ಲವೇ.....ಅಂದಹಾಗೆ ಇದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಪುಟ್ಟನ ಪೋರನ ಹೆಸರು ವಿಕಾಶ. ಕಾನ್ಸೂರಿನ ಹತ್ತಿರದ ಊರಾದ ಮತ್ಮರ್ಡುನಲ್ಲಿರುವ ಗೆಳೆಯ ನಾಗೇಂದ್ರನ ಎರಡನೇ ಪುತ್ರ.

ಅಡಿಕೆ ಟೋಪಿಯ ಹಿಂಬಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಚೆಂದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೇ ಅಲ್ಲವೇ....ಸೀರೆಯ ನೆರಿಗೆಯಂತೆ ಕಾಣುವ ಇದಕ್ಕೆ ಅದೆಷ್ಟು ಸುಂದರ ಗಂಟು ಅಲ್ಲವೇ....ಅಂದಹಾಗೆ...ಇದು ಗರಿಗೆದರಿದ ಗಂಡು ನವಿಲಂತೆಯೂ ಕಾಣುತ್ತದಲ್ಲವೇ.....


ಇದಂತೂ ನವನಾವಿನ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಆಡಿಕೆ ಟೋಪಿ....ಇದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಪೋರಿ ಸ್ವಾತಿ....ಈಕೆ ನಾಗೇಂದ್ರನ ಅಣ್ಣನ ಮಗಳು.


ಈತ ನಾಗೇಂದ್ರನ ಮೊದಲನೇ ಪುತ್ರ ಸುಹಾಸ. ಇವನ ತಲೆ ಮೇಲಿರುವುದು ಆಡಿಕೆಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತ ಅಧುನಿಕವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಪಕ್ಕಾ ಪರಿಸರ ಟೋಪಿ....!


ಇದೋ ನೋಡಿ... ಇದು ಲಾವಂಚ ಬೇರಿನಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಟೋಪಿ. ಇದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡರೆ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಅರೋಗ್ಯ ವೃದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದರೆ ಯಾರು ತಾನೇ ಬೇಡ ಅಂದಾರು....!



ಪಕ್ಕ ಮಲೆನಾಡಿನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯ ಲಾವಂಚ ಬೇರಿನ ಟೋಪಿ......!



ಲಾವೆಂಚ ಬೇರಿನ ಈ ಟೋಪಿವಾಲ ಸೆರೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ.....




ಸುಹಾಸನ ತಲೆಮೇಲಿರುವ ಇದು ಒಂದು ರೀತಿ ಸೆಣಬಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೌಬಾಯ್ ಮಾದರಿ ಟೋಪಿ.


ಸೆಣಬಿನಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೆಣೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಟೋಪಿ ನೋಡಲು ಅದೆಷ್ಟು ಸುಂದರ....ನೋಡಲು ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಯಂತೆ ಕಾಣುವ ಈತ ಚಿತ್ರಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾದೊಳಗೆ ಸೆರೆಯಾಗಿದ್ದರು.....



ಈ ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿ ಪರದೇಶಿ ಯುವಕ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾಕ್ಕೆ ಸೆರೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಚಿತ್ರಕಲಾ ಪರಿಷತ್‌ನಲ್ಲಿ.....



ಈಕೆಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಬಿದಿರಿನ ಟೋಪಿ ಅದೆಷ್ಟು ಸೊಗಸು ಅಲ್ವಾ.......



ಈ ವಿದೇಶಿ ಮಹಿಳೆಯ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಬಿದಿರಿನಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಚೆಂದದ ಟೋಪಿ....



ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಲೇಖನ

ಶಿವು.

Sunday, March 22, 2009

ನಾ ನಿನ್ನ ಮದುವೆಯಾಗೋಲ್ಲ ಅಂದೆ....ಅವಳು ಬಹ್ಮಕುಮಾರಿಗೆ ಸೇರಿದಳು....




ಸಮಯ ಬೆಳಗಿನ ಹತ್ತು ಗಂಟೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಮೊಬೈಲು ರಿಂಗಾಗುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ...ರಿಂಗಾಯಿತು....


" ಹಲೋ.....ಹೇಗಿದ್ದೀರಿ......" ಇದು ಅವಳದೇ ದ್ವನಿ....


ಹಲೋ ಅಂತನ್ನುವ ನವಿರುತನದಲ್ಲೇ ಖಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ...


" ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೇನೆ....ನೀನು ಹೇಗಿದ್ದೀಯಾ.....ಟಿಫನ್ ಆಯ್ತ...."


ಅವನಿಗೆ ಅವಳ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಮೈಪುಳಕ... ಸ್ವಲ್ಪೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾವೋದ್ವೇಗ....ಅದು ಬರದಂತೆ ತಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೈ ಮನವನ್ನು ಆವರಿಸಿರುತ್ತದೆ.....ಅದರೂ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ...ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಖುಷಿ....ಒಂದು ರೀತಿ ಯುಪಿಎಸ್ ಮುಖಾಂತರ ಚಲಿಸುವ ತೆಳುವಾದ ವಿದ್ಯುತ್‌ನಂತೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಅವಳಿಗೂ ಆಗುತ್ತಿತ್ತಾ......


ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ......ಆಗುತ್ತಿರಬಹುದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ....ಏಕೆಂದರೆ ಆವಳು ಹೀಗೆ ಅವನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಲು ಹತ್ತು ಗಂಟೆ ಆಗುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಾಳಲ್ಲ !


ಎಂದಿನಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಭಯಕುಸಲೋಪರಿ.... ಅಭಿರುಚಿಗಳ ವಿನಿಮಯ........ಆಸೆ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳ ಕೊಡುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ.....ನಡುವೆ ಆಗಾಗ....


" ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ! ನಾನು ಕೊನೇ ವರ್ಷದ ಬಿ.ಎ ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ......ಏನಾಯ್ತು ಅಂದರೆ............[ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರ ಜೊತೆಗಿನ ತಮಾಷೆ, ಆಟ...ಲೆಚ್ಚರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಿ]ಅಂಗಾಯ್ತು.....ಅದನ್ನು ಈಗಲೂ ಮರೆಯೋದಿಕ್ಕೆ ಆಗೋಲ್ಲ ನನಗೆ." ಒಂದೇ ಉಸುರಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು....


" ಓಹ್! ತುಂಬಾ ತಮಾಷೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ......ನನಗೂ ಒಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಆಗಿತ್ತು.............ನಾನು ಆಗ ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ ಏನು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...........................[ಅವನದೂ ವರ್ಣನೆ]ಕೊನೆಗೆ ಇಂಗಾಯ್ತಲ್ಲ......ನನಗೆ ನಗು ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ ನೋಡು" .......ಕೊನೆಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ನಗುತ್ತಿದ್ದರು.......


" ಸಕ್ಕತ್ ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿದೆ.....ಮುಂದೆ ಹೇಳಿ"...ಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗಡೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕೇಳಿದರು....


"ಅದ್ಸರಿ ಆ ಹುಡುಗಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಫೋನ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು" ಹೇಮಾಶ್ರಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅನ್ನ ಬಡಿಸುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ್ದಳು..


ಹುಡುಗಿ ಮನೆ ಹಾಸನ. ಅವರ ತಂದೆಗೆ ರೈಲ್ವೇ ಕೆಲಸ. ಮುಂಜಾನೆ ಆರು ಗಂಟೆಗೆ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.... ಅವಳ ಎರಡನೇ ಅಣ್ಣ ಕೂಡ ೯ ಗಂಟೆಗೆ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ದೊಡ್ಡಣ್ಣನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿದೆ. ಆತನಿಗೆ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸವಾದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ವಾಸ. ..ಮತ್ತೆ ಇನ್ನು ಉಳಿದ ಅಮ್ಮ ಕೂಡ ಸರಿಯಾಗಿ ೯-೩೦ರ ನಂತರ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದರು....ನಂತರ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು ಈ ಉಷಾ ಒಬ್ಬಳೇ.....


ಆವಳ ಫೋನ್ ಬರುವುದು ಇವನಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ....ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ೯-೪೫ ಕ್ಕೆ ತನ್ನ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಹೊರಟುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವಳ ಮನೆಯ ಲ್ಯಾಂಡ್‌ಲೈನ್ ಫೋನ್ ಬಂದಾಗ ಇವನು ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ...ಸಮಯದ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲದೇ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.


ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆ ಹುಡುಗನ ಮನೆಯ ಸಂಭಂದಿಕರೊಬ್ಬರು ಹಾಸನದಲ್ಲಿರುವ ಇದೇ ಉಷಾಳ ಫೋಟೊವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ನೋಡು ಇವಳು ಹೇಗಿದ್ದಾಳೆ ಅಂದಾಗ ಹುಡುಗನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದ. ಮತ್ತು ಹುಡುಗನ ಫೋಟೊವನ್ನು ಹುಡುಗಿ ಮತ್ತು ಅವಳ ಮನೆಯವರು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದರು.....ಒಂದು ರೀತಿ ಎರಡು ಕಡೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಮೇಲೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯೂ ಆಗಿತ್ತು......ನಡುವೆ ಎರಡು ಕಡೆಯವರಿಗೂ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಮದುವೆ ಮಾತುಕತೆ ವಿಚಾರ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿತ್ತು....


ಇದರ ನಡುವೆ ಎರಡು ಕಡೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಿತ್ತಲ್ಲ....ಅದಕ್ಕೆ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಹುಡುಗಿ ಈ ರೀತಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೇಗೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮದುವೆ ಆಗುತ್ತದಲ್ಲ......ಅಂತ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು.


ಇದು ಯಾವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರೂ ಬಿಟ್ಟಿರಲಾಗದಷ್ಟು ಗಾಢಪ್ರೇಮಿಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ದಿನದಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಈ ರೀತಿ ಫೋನ್ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವೋ......ಅದರೆ ಎರಡು ಮನೆ ಕಡೆಯವರಿಗೂ ಇವರು ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಮುಂದುವರಿದಿರುವುದು ತಿಳಿಯದೆ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರೂ ಒಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ....ಮುಂದೆ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಉಳಿದಿದ್ದು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.


ಅವತ್ತು ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೦. ಹುಡುಗನ ಕಡೆಯವರೆಲ್ಲಾ ಹಾಸನದ ಹುಡುಗಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಂಬ್ರಮ.. ಎರಡು ಕಡೆ ಆತ್ಮೀಯವಾದ ನಗು, ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ಕಾಳಜಿ.... ಇತ್ಯಾದಿ ವಿನಿಮಯವಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ಸಂಭಂದಿಗಳಾಗುವುದರಿಂದ ಇವರಿಗೆ ಅವರಿಂದ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಚೆನ್ನಾಗೆ ನಡೆಯಿತು....


" ಇನ್ನೂ ಶುರು ಮಾಡೋಣವೇ." .....ಹುಡುಗನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಮಾತು ಪ್ರಾರಂಬಿಸಿದರು.. " ಆಗಲಿ ಅದಕ್ಕೇನಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಇರಿ, ನನ್ನ ತಮ್ಮನೂ ಬರಲಿ ಇಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾನೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ" ಅಂದಳು ಹುಡುಗಿಯ ತಾಯಿ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮನೆಯವರಿಗೆ ತಮ್ಮನ ಮಾತು ವೇದವಾಕ್ಯ. ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಆತನ ಆಗಮನವಾಯಿತು....ಬಂದವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡಿದ, ಹುಡುಗನು ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಚಾಪೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಆತ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೊಂದು ಖುರ್ಚಿ ಹಾಕಿ ಕೂರಿಸಲಾಯಿತು.


ಪ್ರಾರಂಬಿಕ ಪೀಠಿಕೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿದು................"ನೋಡಿ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಹುಡುಗಿ ಇಬ್ಬರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ....ಅವರು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಮೇಲೆ ನಮ್ಮದೇನಿದೆ......ಅವರು ತಾನೆ ಬದುಕಿ ಬಾಳೋರು" .... ಹೀಗೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಹಾಗೆ ಮುಂದುವರಿದೂ ಮದುವೆ ಎಲ್ಲಿ ಮಾಡೋದು ಹೇಗೆ.....ಯಾವ ತಿಂಗಳು.....ಹಣಕಾಸಿನ ವಿಚಾರಗಳು.....ಎಲ್ಲಾ ಇತ್ಯಾರ್ಥವಾಗುವ ಅಂತ ಬಂತು.


" ಹುಡುಗ ಯಾವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.?" ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದು ತೂರಿ ಬಂತು ಹುಡುಗಿಯ ತಾಯಿ ತಮ್ಮನಿಂದ.


" ಹುಡುಗ ನ್ಯೂಸ್ ಪೇಪರ್ ಏಜೆಂಟ್.. ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆ ಮುಂಜಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಮಾರಂಭಗಳಿದ್ದರೇ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ" ....ಇತ್ತಕಡೆಯಿಂದ ಉತ್ತರ....


"ಹೌದೇನು" .....ಅಂದವನು ಅದರ ಅಧಾಯವೇನು....ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ, ತನ್ನಕ್ಕನನ್ನು ರೂಮಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ. ತದನಂತರ ಹುಡುಗಿಯೂ ಕರೆ ಬಂತು.....ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಅವರೆಲ್ಲಾ ಹೊರಬಂದರು.


" ನನಗೆ ಈ ಮದುವೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ." ಹುಡುಗಿಯಿಂದ ಸಡನ್ನಾಗಿ ಮಾತು ಬಂತು.


ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಷಾಕ್ ಆಯಿತು. ಅದರೂ ಗಾಬರಿಯಾಗದೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಅದೇ ಮಾತನ್ನು ಆಕೆ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದಳು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಳವಳ ಶುರುವಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು.....


"ನೋಡಿ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಹುಡುಗಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಚಯವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೇ ಓದಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ....ಅವರಿಬ್ಬರೇ ಮಾತಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಬಾಲ್ಕನಿಗೆ ಕಳಿಸಿದರು.


ಹುಡುಗನಿಗೆ ಇದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಗಾಬರಿ, ಗೊಂದಲ, ನಿರಾಸೆ.....ಎಲ್ಲಾ ಉಂಟಾದರೂ ಇಲ್ಲ ಏನೋ ಯಡವಟ್ಟಾಗಿದೆ ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದು ಅಂತ ಸಣ್ಣ ನಂಬಿಕೆಯೂ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿತ್ತು. ಹುಡುಗ ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸವಿ ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು, ಮಾತುಗಳು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿ.. ಯೋಚಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟರೂ ಅವಳು ತನ್ನ ಹೊಸ ನಿರ್ದಾರ ಬದಲಿಸಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ದಳಿರಲಿಲ್ಲ..


ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲೂ ಹುಡುಗಿಯ ತೀರ್ಮಾನದಿಂದಾಗಿ ಮಂಕು ಬಡಿದಂತಾಗಿತ್ತು.... ಯಾರು ಎಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದರೂ ಹುಡುಗಿಯ ನಿರ್ದಾರವಂತೂ ಕಲ್ಲಿನಷ್ಟೇ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.


ಕೊನೆಗೆ ಗಂಡಿನ ಕಡೆಯವರು ಬೇಸರವಾಗಿ ಹುಡುಗಿಯ ನಿರ್ದಾರವನ್ನು ಮೊದಲೇ ತಿಳಿಸಿದ್ದರೇ ನಾವು ಇಷ್ಟೊಂದು ದಣಿಯುವ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೋಪ, ಬೇಸರದಿಂದ....ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬಸ್ಸು ಹಿಡಿದರು


ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿದರೂ ಆತನ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ವಿಚಾರ..." ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ನಾಲ್ಕೈದು ಬಾರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವಳು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವಳು , ಅದರಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಾಢವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದ್ದು....ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಹೇಗೇಗೋ ಇರಬೇಕು ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಕನಸು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹುಡುಗಿ ಇವಳೇನಾ? ಎಷ್ಟು ಯೋಚಿಸಿದರೂ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ..


ಎರಡು ಮೂರು ದಿನ ಕಳೆದರೂ ಈ ನಿರಾಸೆಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.


ಹುಡುಗ ಕಳೆದೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆದ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಿಬಿರವಾದ "ಎಸ್ ಎಸ್ ವೈ" ತರಗತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಈಗಲೂ ಇಂಥ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು...ಅದೇ ಸರಿ ಎಂದು ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುವ ಶಿಬರಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟ.


"ಆಯ್ಯೋ ಇದೇನ್ರಿ ! ಹುಡುಗನಿಗೆ ಹೀಗಾಗೊಯ್ತು...... " ಪ್ರಕಾಶ ಹೆಗಡೆ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ತೊಳೆಯುತ್ತಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ.


"ಅದ್ಸರಿ ಹುಡುಗಿ ಕತೆ ಏನಾಯ್ತುರೀ......" ಹೇಮಾಶ್ರೀ ತಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಡುತ್ತಾ ಕೇಳಿದಳು.


"ಹೇಳ್ತೀನಿ ಇರಿ, ನಿದಾನ ಮಾಡಿ......" ನಾನು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ತೊಳೆದೆ.


ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಎಸ್ ಎಸ್ ವೈ ಕ್ಯಾಂಪಿನ ಪರಿಣಾಮವೇ ಏನೋ.......ಹುಡುಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು ಹೊಸ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದ......


ಈತ ಕ್ಯಾಂಪಿಗೆ ಹೋದ ಒಂದೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿ ಮನೆ ಕಡೆಯಿಂದ ಫೋನ್. ಹುಡುಗಿ ಮತ್ತೆ ಇದೇ ಹುಡುಗನನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಾಳಂತೆ... ಆವತ್ತು ಅವಳ ಆ ನಿರ್ದಾರಕ್ಕೆ ಅವಳ ಮಾವ[ಅಮ್ಮನ ತಮ್ಮ]ನೇ ಕಾರಣವಂತೆ. ಹುಡುಗನ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಆತ ಕೀಳಾಗಿ ಮಾತಾಡಿ ತಲೆಕೆಡಿಸಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಆ ನಿರ್ದಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಈಗ ನನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಈಗ ಮದುವೆಯಾದರೇ ಅದೇ ಹುಡುಗನನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗುವುದು ಅಂತಿದ್ದಾಳೆ.


"ಓಹ್ ಸಕ್ಕತ್ ಇಂಟರೆಷ್ಟಿಂಗ್...ಮುಂದೇನಾಯ್ತು." ...ಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗಡೆ...


" ಪಾಪ ಹುಡುಗಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿದೆ... ಹುಡುಗ ಅದೇ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾದನಾ? ಕೇಳಿದಳು ಹೇಮಾಶ್ರಿ ಕುತೂಹಲದಿಂದ..


" ಈಗ ಮುಂದೇನಾಯ್ತು ಅಂತ ನೀವು ಊಹಿಸಬೇಕು.....ಜೊತೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸಬೇಕು." ನನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ಪ್ರಶ್ನೆ.


"ಹುಡುಗಿ ಓದಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ.. ಅವಳಿಗೆ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತ ಬುದ್ದಿ ಬೇಡವೇ ? ಇದು ಅವಳ ಜೀವನದ ಪ್ರಶ್ನೆ....ಇಂಥದ್ದರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಮಾಡಿದ ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಹುಡುಗ ಒಪ್ಪಬಾರದು ಅಂತ ನನಗನಿಸುತ್ತೆ...." ಇದು ಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗಡೆಯವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.


" ಇಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಾ.....ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿದೆ....ಮತ್ತೆ ಮದುವೆಯಾದರೆ ನಾನು ಅದೇ ಹುಡುಗನನ್ನೇ ಆಗುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಬೇರೆ ಹೇಳಿರುವಾಗ ಹುಡುಗ ಒಪ್ಪಬೇಕು ಅಂತ ನನಗನ್ನಿಸುತ್ತೆ" .....ಇದು ಹೇಮಾಶ್ರೀ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.


ನನಗೆ ಕತೆ ಮುಂದುವರಿಸುವುದೋ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದೋ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ....ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ "ಸತ್ಯ" ಗೊತ್ತಾದರೆ ಏನಾಗುತ್ತೋ ಅನ್ನುವ ಭಯವೂ ಶುರುವಾಗಿ.....ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ.....


ಇಬ್ಬರೂ ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು....ನಾನು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದೆ... ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದೇ ಅನ್ನದ ಸೌಟು, ಸಾರಿನ ಸೌಟ್ ಎರಡನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡೆ... ಮತ್ತೇನು ಅಂತವು ಇಲ್ಲವೆಂದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಂತರ ದೈರ್ಯ ಬಂತು.....


"ನಾನು ಮದುವೆ ಆಗೊಲ್ಲ ಅಂದೆ....ಅವಳು ಈಶ್ವರೀಯ ಬ್ರಹ್ಮಕುಮಾರಿ ಸೇರಿದಳು...."


ಇಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಮುಖ ನೋಡಿದರು......ಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗಡೆಗೆ ನಾನೇ ಹುಡುಗನ ಪಾತ್ರಧಾರ ಅಂತ ತಿಳಿದು.....ಏನು ಮಾತಾಡದೇ......ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ....


ಹೇಮಾಶ್ರೀ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಆಶ್ಚರ್ಯ....., ಮರುಕ್ಷಣ ಗೊಂದಲ......ಗಲಿಬಿಲಿ.......ನಿದಾನಕ್ಕೆ ಕೋಪ.....ಬರುತ್ತಿದೆ.....ಸುತ್ತಲು ನೋಡಿದಳು......


" ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನ ಮದುವೆಯಾಗುವ ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮದೂ ಇಷ್ಟೇಲ್ಲಾ ಕತೆ ನಡೆದಿದೆಯಾ......" ಸೌಟು ಹುಡುಕತೊಡಗಿದಳು. ಅದು ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲೇ ಅವು ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದವು.


" ನಾನು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೆನಲ್ಲ ಈ ಕತೆಯನ್ನು" ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಿಸಲೆತ್ನಿಸಿದೆ....


" ನಿಮ್ಮ ಲವ್ ಸ್ಟೋರಿ ಹೇಳೀದ್ರಾ........" ಕೋಪ ಹಾಗೆ ಇತ್ತು.....ನಿದಾನವಾಗಿ ಇಳಿಯಿತು.


" ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ.....ಈಗ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ....." ಅದಕ್ಕೆ ಎರಡು ಸೌಟುಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿಡಿದಿದ್ದೀನಿ........"


ನಾನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ ಮಾತಿಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕರು.. ಕಾತುರ, ಆಶ್ವರ್ಯ, ಗೊಂದಲದ ವಾತಾವರಣವೆಲ್ಲಾ . ನಗುವಿನ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿಹೋಗಿತ್ತು.

----------------------------

[ಇದು ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ ಘಟ್ಟದ ಮರೆಯಲಾಗದ ನೆನಪು. ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ [ನನ್ನ ಶ್ರೀಮತಿಯೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಂತೆ] ಹೇಳಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.......ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ಭಯದಿಂದ ಹಾಗೆ ಎತ್ತಿಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ... ಎಷ್ಟು ದಿನ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಬಚ್ಚಿಡಲು ಸಾಧ್ಯ ? ನಾನು ಹಗುರಾಗಲೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ !...ಚಿತ್ರಾಳ " ಮೈ ಆಟೋಗ್ರಾಫ್" ಮತ್ತು ರಾಜೇಶ್ ಮಂಜುನಾಥ್‌ ನ " ಬದುಕಿನ ಕಾಲಿ ಕ್ಯಾನ್ವಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದಷ್ಟೇ ಬರೆದು " ಲೇಖನ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೈರ್ಯ ಬಂದಂತಾಗಿ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ತಳ್ಳಿದ್ದೇನೆ. ಹಾಗೂ ಹುಡುಗಿಯ ಹೆಸರು ಬದಲಿಸಿದ್ದೇನೆ....ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮುಖ್ಯ]


ಚಿತ್ರ ಲೇಖನ.
ಶಿವು.

Sunday, March 15, 2009

ಪೇಪರ್ ಬಿಲ್ಲು ಹೋಯ್ತು.........ಕ್ಯಾಟರ್‌ಪಿಲ್ಲರ್ ಬಂತು....ಡುಂ..ಡುಂ...!!

ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಪೆನ್ನು "ಕನ್ನಡಪ್ರಭ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯ ..... ಮೊತ್ತವನ್ನು ಪೇಪರ್ ಬಿಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಮಾತ್ರ...ಆ ಗಿಡದ ಕಡೆಗಿತ್ತು.....ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲಾ, ಸುಮ್ಮನೇ ಕುತೂಹಲ......ನಾನು ಯಾವುದೆ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಮುಂದೆ ನಿಂತರೂ ಅವರು ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ವರಾಂಡದಲ್ಲಿ, ಕುಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿರುವ ಹೂವಿನ ಗಿಡಗಳ ಕಡೆ ಕಣ್ಣು ವಾಲಿರುತ್ತದೆ...


ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿರುವ ಹೂಗಳಿಗಿಂತ ಅದರ ಎಲೆಗಳು ನನ್ನನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ..... ಅದರಲ್ಲೂ ಅಂಗವಿಕಲ ಎಲೆಗಳು!! ಒಂದೆರಡು ಎಲೆಗಳು ಈ ರೀತಿ ಯಾವುದೇ ಗಿಡದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಕುತೂಹಲ ಬೆರಗಿನಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.... ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಎಲೆಯ ಕೆಳಬಾಗದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಹುಳು [ಕ್ಯಾಟರ್‌ಪಿಲ್ಲರ್] ಅದೇ ಎಲೆಯನ್ನೇ ತಿನ್ನುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.....


ಇಷ್ಟಾದರೇ ಸಾಕು...........ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.....ನನ್ನ ಹೊಸ ಆಸೈನ್ ಮೆಂಟು... ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಬಳಿ ಇರುವ ಚಿಟ್ಟೆ, ಹುಳುಗಳ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ಗಿಡದ ಹೆಸರು, ಹುಳುವಿನ ಬಣ್ಣ ಆಕಾರ ನೋಡಿ ತಿಳಿದ ಮಾಹಿತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಜಾಗ್ರುತವಾಗುತ್ತದೆ.....


ಹೀಗೆ ಗಮನ ಸೆಳೆದ ಆ ಮನೆಯ ಕಾಂಪೌಂಡಿನಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ನುಗ್ಗೆ ಎಲೆಯಷ್ಟೆ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಹಸಿರೆಲೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಕಾಂಡಗಳ ತುಂಬಾ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ "ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡ" ನನ್ನ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿತ್ತು..... ಆ ಮನೆಯವರು ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ರಸೀತಿ ಪಡೆದು ಹಣತರಲು ಒಳ ಹೋದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತು ನಿದಾನವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಹತ್ತಾರು ಹುಳುಗಳು ಗಿಡದ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ಬಸವನ ಹುಳುವಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತಾ ಅದೇ ಎಲೆಗಳನ್ನೇ ತಿನ್ನುತ್ತಿವೆ....!!ತಕ್ಷಣ ನೋಡಿದರೆ ಎಲೆಯಾವುದು.. ಹುಳು ಯಾವುದು ಗೊತ್ತಾಗದ ಹಾಗೆ ಎಲೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಕೋಮೊಪ್ಲೇಜ್ ಆಗಿವೆ..... ಇದು ಅವುಗಳ ಪ್ರೆಡೇಟರುಗಳಾದ, ಜೇಡ, ಪ್ರೈಯಿಂಗ್ ಮ್ಯಾಂಟಿಸ್, ದುಂಬಿಗಳು, ಮತ್ತು ಇತರ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೇವರ ಸಹಜ ಸೃಷ್ಥಿ!!.


ನನ್ನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಒಂದು ಪೆನ್ನು, ಚೂರು ಕಾಲಿ ಕಾಗದ, ಒಂದಷ್ಟು ರಬ್ಬರ್ ಬ್ಯಾಂಡ್‌ಗಳು, ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಕಟ್ಟರ್[ಚಾಕು ] ಇರುತ್ತದೆ. ಚಾಕುವಿನಿಂದ ಗಿಡದಲ್ಲಿ ಆ ಹಸಿರು ಹುಳುಗಳಿರುವ ಒಂದು ಕಾಂಡವನ್ನು ನಿದಾನವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ.. .ಹುಳುಗಳಿಗೆ ನೋವಾಗದ ಹಾಗೆ ನನ್ನ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ... ಬರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಆಟೋದವರು ಬಸುರಿ ಹೆಂಗಸರು ಕೂತಾಗ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಹಂಪ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ನಿದಾನ ನಾಜೂಕಾಗಿ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡುವಂತೆ ನಾನು ಕೂಡ ಹಂಪ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಕುಲುಕದ ಹಾಗೆ ನನ್ನ ಟೂವೀಲರ್‌ನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ತಂದಿದ್ದೆ.


ನೋಡಲು ಅವರೇ ಕಾಯಿ ಹುಳುಗಳಿಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಸಣ್ಣದಾಗಿದ್ದ ಅವುಗಳನ್ನು ನನ್ನಾಕೆ ನೋಡಿ...."ಓಹ್ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹುಳಗಳನ್ನು ತಂದಿರಾ... ಮುಗಿಯಿತು ಬಿಡಿ... ಇನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಹೆಂಡತಿ, ಮನೆ ಮಠ, ಸಂಸಾರ, ಎಲ್ಲ ಮರೆತಂತೆ" ಅಂತ ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು... .[ ಇದೇ ರೀತಿ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಹೋಲಿಯಂಡರ್ ಹಾಕ್ ಮಾತ ಪತಂಗದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಲು ಹೋಗಿ, ಆ ಹುಳು ಮಾಡಿದ ತರಲೇ ತಾಪತ್ರಯ, ಅದರ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಟ, ನಂತರ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಆದು ಚಿತ್ರದುರ್ಗಕ್ಕೆ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗಿಬಂದಿದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಗೋವಾಗೆ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಬಂದು ಅಲ್ಲೇ ಅದರ ಡೆಲಿವರಿಯಾದದ್ದು ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನಾಕೆ ನೋಡಿದ್ದಳು.. ಅದರ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಎಂದಾದರು ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ.]


ನಾನು ತಂದಿದ್ದ ಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹುಳುಗಳಿದ್ದವು.... ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಸುಮಾರು ಮುಕ್ಕಾಲು ಇಂಚಿನಷ್ಟು ಬೆಳೆದು ಸರಸರ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದವು... ಇನ್ನೆರಡು ಒಂದು ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್ ಇದ್ದು ನಿದಾನವಾಗಿ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದವು...


ಎರಡು ದಿನ ಕಳೆಯಿತು... ನನಗೂ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲವಾರ ಅವುಗಳನ್ನೇ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕೂರಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ... ಹಣವಸೂಲಿ... ಇತ್ಯಾದಿ ಕೆಲಸಗಳಿಗಾಗಿ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿದ್ದೆ.... .ಮೂರನೆ ದಿನ ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ದೊಡ್ಡವೆರಡು ಪ್ಯೂಪ ಹಾಗಿವೆ.!!




ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೆರಡು ತಮ್ಮಂದಿರು ತಿಂದುಂಡು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು..... ಅಣ್ಣಂದಿರು ಪ್ಯೂಪ ಆಗುವುದನ್ನು ನೋಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಇವುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗಮನಿಸತೊಡಗಿದೆ... ಜೊತೆಗೆ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿನ ಹಲ್ಲಿಗಳು, ಇದ್ದಂಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹಾಜರಾಗುವ ಜೇಡಗಳು, ಏನೇ ಸಿಕ್ಕರೂ ಬಲಿಹಾಕಿ ಶೇಕರಿಸುವ ಕೆಂಪಿರುವೆಗಳಿಂದಲೂ ಈ ಹುಳು ಮತ್ತು ಪ್ಯೂಪಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ನನ್ನ ಮೇಲಿತ್ತು.



ನಾಲ್ಕನೆ ದಿನ ಮದ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೂರನೆ ತಮ್ಮ ತನ್ನ ಹೊರಗಿನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹಾವಿನ ಪೊರೆಯಂತೆ ಕಳಚಿ ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಆಕಾರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಗ್ಗಿಸಿ ಅರ್ದ ಭಾಗಕ್ಕೆ ತಂದು, ತನ್ನ ದೇಹದ ಹಿಂಬಾಗವನ್ನು ಕಾಂಡದ ಒಂದು ತುದಿಗೆ ಅಂಟಿಸಿದ....!! ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯನ್ನು [ತಲೆಭಾಗ] ಕಾಂಡದ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಗೆ ಸಣ್ಣ ದಾರದ ಎಳೆಯಂತ ಅಂಟನ್ನು ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಸೃಷ್ಠಿಸಿ ಅದರೊಳಗೆ ತನ್ನ ಕುಗ್ಗಿಸಿದ ದೇಹವನ್ನು ತೂರಿಸಿ ನೇತಾಡತೊಡಗಿತು...... ಇದಿಷ್ಟು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆದಿದ್ದು ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ತಾಸಿನಲ್ಲಿ..!!. ಮರುದಿನ ಕೊನೆ ತಮ್ಮನದೂ ಇದೇ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ! ಮರುದಿನ ಅವೆರಡು ಹಚ್ಚ ಹಸುರಿನ ಬಣ್ಣ ಹೊತ್ತ ಪ್ಯೂಪಗಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿವೆ.


ದೊಡ್ಡಣ್ಣನಿದ್ದ ಪ್ಯೂಪ ಏಳನೇ ದಿನದ ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಿದಾನವಾಗಿ ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ......ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆಗೆ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಗುರುತೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಕೆಳಗೆಲ್ಲಾ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮೇಲಿನ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗ ಕಂದು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದೆ.!!


ನಾನು ಇದುವರೆಗೂ ಸುಮಾರು ೧೨ ವಿಧದ ಚಿಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಪ್ಯೂಪ ಸಮೇತ ತೆಗೆದಿರುವ ಅನುಭವದ ಪ್ರಕಾರ ಯಾವ ಪ್ಯೂಪ ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸುತ್ತದೋ ಮರುದಿನ ಖಂಡಿತ ಪ್ಯೂಪವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಚಿಟ್ಟೆ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ...!


ಮರುದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ನನ್ನ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಹುಡುಗರಿಗೆ ವಹಿಸಿ ೬ ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಓಡಿ ಬಂದೆ. ಕ್ಯಾಮೆರಾವನ್ನು ಪ್ಯೂಪ ಮುಂದೆ ಸೆಟ್ ಮಾಡಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತೆ.... ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ತೆಳುವಾದ ಬೆಳಕು ಪ್ಯೂಪ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಒಳ್ಳೆ ಪಿಕ್ಟೋರಿಯಲ್ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಚಿಟ್ಟೆಯ ಚಿತ್ರ ಸೆರೆಯಿಡಿಯುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು.


ಮುಂಜಾನೆ ಬ್ಲಾಹ್ಮಿ ಮಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಡೆಲಿವರಿ... ಚಿಟ್ಟೆ ಪ್ಯೂಪವನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಂಡು ತಲೆಮುಖಾಂತರ ಹೊರಬರುತ್ತಿದೆ...!!

ಆಗ ತಾನೆ ಪೂರ್ತಿ ಹೊರ ಬಂದ "ಟ್ರೀ ಎಲ್ಲೋ" ಚಿಟ್ಟೆ




ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕಣ್ಣಿನೊಳಗೆ.... .ಕಣ್ಣು ನೋವು ಬಂದಾಗ ಹೊರತೆಗೆದು ಅತ್ತ ಇತ್ತ ನೋಡುವುದು... ಹೀಗೆ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧಗಂಟೆ ನಡೆಯಿತು.....




ರ್ರೀ.....ರೀ......ಚಿಟ್ಟೆ ಆಚೆ ಬಂತು...... ತೆಗೀರಿ ಫೋಟೊ.....ಹೇಮಾಶ್ರೀ ಕೂಗಿದಾಗ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಟಪಟನೇ ಐದಾರು ಫೋಟೊ ತೆಗೆದಿದ್ದೆ....ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಗಾಳಿಯೂ ಬೀಸಿ ಪ್ಯೂಪ ಅಲುಗಾಡಿ ಕೆಲವು ಫೋಟೊಗಳು ಫೋಕಸ್ ಹೌಟ್ ಆಗಿದ್ದವು.....ಎರಡೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಚಿಟ್ಟೆಯ ಡೆಲಿವರಿಯಾಗಿ ಅದೇ ಪ್ಯೂಪವನ್ನು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ನೇತಾಡುತ್ತಿತ್ತು......


ತಮ್ಮಂದಿರಿಬ್ಬರೂ ಮೊದಲು ಪ್ಯೂಪದೊಳಗೆ ಹೀಗೆ ಒಳಗೆ ಕುಳಿತ್ತಿದ್ದರು........


"ಟ್ರೀ ಎಲ್ಲೋ.." ಚಿಟ್ಟೆಯ ಮೂರನೆ ತಮ್ಮ ಹೊರಬಂದಿದ್ದಾನೆ...ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ಹೊರಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.




ಇದೇ ರೀತಿ ಮರುದಿನ ಮೊದಲನೆ ತಮ್ಮ, ಮೂರುದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಕೊನೆಯ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮಂದಿರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಆರು ಗಂಟೆಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ೭-೩೦ಕ್ಕೆ ಡೆಲಿವರಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ಸೆರೆಯಾಗಿದ್ದರು....ಸುಮಾರು ಎಂಟು ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಜೇನು ಹೀರಲು ಹೂಗಳನ್ನರಸಿ ಹಾರಿ ಹೋದವು.

ಪೇಪರ್ ಬಿಲ್ಲು ಹೋಯ್ತು......ಕ್ಯಾಟರ್‌ಪಿಲ್ಲರ್ ಸಿಕ್ತು... ಡುಂ..ಡುಂ...

ಕ್ಯಾಟರ್‌ಪಿಲ್ಲರ್ ಹೋಯ್ತು....ಪ್ಯೂಪ ಆಯ್ತು.......ಡುಂ..ಡುಂ.....

ಪ್ಯೂಪ ಹೋಯ್ತು....ಚಿಟ್ಟೆ ಬಂತು ಡುಂ...ಡುಂ.......

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈ ಚಿಟ್ಟೆಯ ಹೆಸರು "ಟ್ರೀ ಎಲ್ಲೋ". ಇವು "ಕಾಮನ್ ಗ್ರಾಸ್ ಎಲ್ಲೋ" ಪ್ರಭೇದಕ್ಕೆ ಸೇರಿದರೂ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಲ್ಪ ದೊಡ್ಡವು.... ಸುಮಾರು ೫೦-೬೦ ಎಮ್ ಎಮ್ ಇರುತ್ತವೆ . ಈ "ಟ್ರೀ ಎಲ್ಲೋ" ಎಲ್ಲೋ ಚಿಟ್ಟೆಯೂ ಪಿಯಾರಿಡೈ, PIERIDAE ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದೆ....... ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಭೇದಗಳ ವಿವರವನ್ನು ಮುಂದೆ ಚಿತ್ರ ಸಮೇತ ಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ....



"ಟ್ರೀ ಎಲ್ಲೋ" ಚಿಟ್ಟೆಯೂ ಆಲ್ಬ್‌ಜಿಯಾ [Albzia ] ಅನ್ನುವ ಮುಳ್ಳೀನ ಗಿಡದ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸಾಸುವೆಕಾಳಿಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತದೆ....ಮೊಟ್ಟೆಯೊಡೆದು ಹೊರಬಂದ ಹುಳು [ಇದನ್ನು ಲಾರ್ವ ಅಂತಲೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ] ನಿದಾನವಾಗಿ ಅದೇ ಎಲೆಯನ್ನು ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಪ್ಯೂಪ ಆಗುವುದು . ಅದೇ ಗಿಡದಲ್ಲಿ ಅದ್ದರಿಂದ ಈ ಗಿಡವೇ ಚಿಟ್ಟೆಯ " ತವರುಮನೆ" [host plant ] ಎನ್ನಬಹುದು..


ನಿಮಗೆ ಈ ಗಿಡದ ಆಡುಭಾಷೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಹೇಳಿ...............



ಇವು ಜಾಲಿಗಿಡ, ದೊಡ್ಡ ಗೋಣಿಸೊಪ್ಪಿನ ಗಿಡ, ನೆಲಬೇಲಿಗಿಡ, ಲಂಟಾನ, ಹೊಂಗೆ ಮರದ ಬಳ್ಳೀಗಳು, ಬ್ಯಾಚುಲರ್ಸ್ ಬಟನ್, ಮೇಲೆ ಕೂರುತ್ತವೆ....ಇವುಗಳು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಳದರ್ಜೆಯ ದಾಲ್ಚಿನಿ ಗಿಡ, ಜಾಲಿಗಿಡದ ಹೂಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತವೆ..


ಕಾಮನ್ ಗ್ರಾಸ್ ಎಲ್ಲೋ ಚಿಟ್ಟೆ .......ಇದರ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹೆಸರು "Eurema hecabe"


ಈ ವಿಭಾಗದ "ಕಾಮನ್ ಗ್ರಾಸ್ ಎಲ್ಲೋ" ಚಿಟ್ಟೆಯೂ ಇದೇ ರೀತಿ ಇದ್ದರೂ ಎರಡು ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಿಂಬಾಗದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಚಂದ್ರಾಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣವಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಗಿಡದ ಹೋಸ್ಟ್ ಪ್ಲಾಂಟ್ " ಕಾಶಿಯಾ ಟೋರ" [cassia tora ] ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲೂ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಕಡೆ " ನಾಯಿ ಶೇಂಗ " ಅಂತಲೂ ದಕ್ಷಿಣಾ ಕರ್ನಾಟಕ ಭಾಗದಲ್ಲಿ " ತಂಗಡಿ ಗಿಡ" ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.


ಭಾರತ, ಶ್ರೀಲಂಕ, ಪಾಕಿಸ್ಥಾನ, ಬಾಂಗ್ಲದೇಶ, ಬರ್ಮಾ, ಮಲೇಶಿಯಾ, ಥೈಲ್ಯಾಂಡ್, ಇಂಡೋನೇಷಿಯಾ, ಆಪ್ರಿಕಾ, ಮಡ್ಗಾಸ್ಕರ್, ಮಾರಿಷಶ್, ಫುಜಿ, ಜಪಾನ್, ಟಾಂಗ, ನ್ಯೂ ಗಿನಿಯಾ, ಕೊರಿಯಾ, ಆಷ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಪೂರ್ವ ಚೀಣದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ...


ಮತ್ತಷ್ಟು ಚಿಟ್ಟೆಗಳ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಚಿಟ್ಟೆಯ ಪ್ರಯೋಗ-ಫೋಟೊ-ಅನುಭವ ಭಾಂದವ್ಯಗಳ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ....


ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಲೇಖನ:
ಶಿವು.